Optimaal benutten PREM en PROM

De termen PREM en PROM raken steeds meer ingeburgerd in de dagelijkse praktijk van de zorgverlener. Voor de PREM geldt dat deze wordt afgenomen aan het einde van een behandeltraject, hierbij beoordeelt de patiënt hoe hij/zij de behandeling heeft ervaren. Dit kan resulteren in een rapportcijfer of een Netto Promotor Score, de mate waarin de patiënt de zorgverlener aanraadt aan andere mensen. Voor de PROM geldt dat er juist een meting aan het begin en één aan het einde van het behandeltraject plaatsvindt om zo de mate van vooruitgang vast te leggen al dan niet gerelateerd aan de zorgzwaarte bij aanvang.

Voor wie doen we deze metingen eigenlijk? Diverse zorgverleners hebben de opvatting dat dit enkel noodzakelijk is om de zorgverzekeraar te informeren. De metingen worden mondjesmaat en met frisse tegenzin uitgezet en bij navraag wat de resultaten zijn, blijkt dit geregeld onbekend. Dit verbaast mij, want willen we onze patiënten niet informeren over onze (vaak goede) uitkomsten en zijn we er zelf niet nieuwsgierig naar zodat we kunnen nagaan op welk vlak we onze zorg nog verder kunnen verbeteren?

De spagaat tussen groepsdata en zorg op maat

Groepsdata zijn hot. PROMs en PREMs voor patiëntengroepen geven zicht op de kwaliteit van zorg voor die groep. Voor patiënten kan dit bepalend zijn voor hun keuze voor een zorgverlener. Wanneer je weet wat de gemiddelde uitkomsten zijn, kan dit een vorm van vertrouwen geven. In mijn vorige blog heb ik uitgelegd dat zicht op deze uitkomsten ook de zorgverlener kan helpen om de kwaliteit van zorg steeds verder te verbeteren.

Het grote dilemma voor veel zorgverleners blijft echter dat zij zorg op maat willen leveren voor de individuele patiënt. Het één lijkt niet samen te gaan met het ander. Maar is dat wel zo? Is het niet mogelijk om metingen die iets zeggen over de uitkomst op groepsniveau ook te gebruiken binnen het individuele zorgproces?

Structuur in kwaliteit

Instappen in een ‘kwaliteitstraject’ brengt nogal wat teweeg. Ineens zijn er allerlei eisen waaraan moet worden voldaan. In zo’n situatie is het belangrijk om het hoofd koel te houden en gestructureerd de eisen in kaart te brengen en daarbij vooral te blijven denken aan wat het moet opleveren voor de praktijk… en niet te vergeten de patiënt!

In hoeverre is ouderenzorg meetbaar en voorspelbaar?

freepik-opaAfgelopen week lees ik een aantal nieuwsberichten, waaronder “meer ouderen overlijden na val”, “wachtlijst verpleeghuis is eigenlijk niet zo lang” en “ouderen onnodig op spoedeisende hulp”. Deze nieuwsberichten trekken om verschillende redenen mijn aandacht. Enerzijds omdat ik vanuit mijn privésituatie betrokken ben als mantelzorger bij mijn moeder (een ‘oudere’). Anderzijds omdat ik mij als professional bezig houd met het bepalen van kwaliteitsindicatoren, voorspellen van zorg, het inzetten van de juiste PROMs en PREMs en vooral het vermijden van verspilling in de zorg.

De Besparingsindex

Een duidelijk verhaal tijdens de uitzending van Zorg.nu over de Behandelindex voor fysiotherapeuten. Zorgverzekeraars gebruiken deze maat om de zorgkosten voor eerstelijns fysiotherapie te verminderen. Het oorspronkelijke doel was waarschijnlijk om zogenaamde uitwassen te bestrijden. Op dit moment kan ik me bijna niet voorstellen dat deze uitwassen nog bestaan. Het is dus hoog tijd dat de focus wordt verlegd van gemaakte kosten door de individuele eerstelijns zorgverlener naar de totaalkosten die de patiënt maakt tijdens zijn journey door de (para)medische wereld.